De deadline is in zicht, de laatste puntjes komen op de
i en alle extra's worden als bijlage aan het boek toegevoegd. Zo ook de tekst uit 1501, nu op mijn blog, straks ook in mijn boek te lezen.
De legende van Cunera in
handschrift Leiden, UB, Ltk 271.
Si ghinc totten coninc
blidelic ende hem toegheneycht. Sinte Cunere seide: ‘O edele heer coninc, wat
soe begeerdi nu van my ghedaen te hebben? Ic byn bereyt.’ Die coninc stont mit
enen ghetoghen bloten swaert. Dese maget Cunere viel op haer knyen voer hem.
Die coninc sprac tot Cunere: ‘Wie maect ju soe bout ende soe koen dat ghi mijn
sulver ende mijn gout mit hopen aldus wech en draghet by u selven, als my
gheseit is.
Die camerier die sprac: ‘Vrou
ic weet goeden raet, verstaet mi wel. Alst alre best te punte coemt, soe sellen
wi Cunera worgen mit enen dwael ende wanneer dat wi hebben enen bequamen tijt
ende die coninc uut is gaen yaghen mit sijn ghesyn, soe selt ghi die ander die
hier sijn ghebleven hieten dat si uut gaen ende als wi dat hof alleen hebben,
dan sellen wise onder ons beiden worghen, soe selt ghi vrede hebben. In die
stal daer sellen wise bedelven.’
Sy stieten die camerdoer op
daer dese maghet Cunera op was. Sy riepen mit luder stemmen: ‘Waer is dese
gokelaerster ende dese tovelaerster die die broden can verwandelen in
spaenren?’ Sinte Cunere die hoerde dit gheluut, si stont op van haer ghebet
ende si ghinc tot hem ende si neychde hem beyden toe. Doe sprac die coningynne:
‘Wie heeft ju tovery gheleert? Heeftet ju God u geleert? Ghi kersten, hoe sijt
ghi aldus stout van ju selven? Ghi ghevet mijn goet bi nacht ende bi daghe,
recht oft u waer. Weet ghi wel dat ghi hier ghecomen sijt uut vreemden lande?
Wilt ghi ons hier bekeren? Alsoe hoghe sijt ghi in des conincs syn dat hijt
alte mael prijst wat ghi doet, daer om sijt di dus in cont. Oec hebt ghi die
slotel van myn rijc!’, ende si benamse Sinte Cunere mit groter onweerden.
Doe die coninc Sinte Cunere
aldus sach, soe wredelic ghedoot om haerre duechden wille, die hi soe seer lief
had, dat si soe yammerlicken ende soe onghenadeliken verslagen was ende
vermoert, sijn lieve vriendynne, ende dat dat scone, suverlike aensichte nu
alder swart was van die eerde die op haer lach, soe vant hi ende dochte wel dat
die coningynne werc meester hadde gheweest des maghets doot, of dat si een sake
haerre doot was.
‘Beide sijt ghi den doot wel
waert, want ghi beide ghemoert hebt.’
Dit handschrift is vervaardigd in het
regularissenklooster St. Gertrudis ofwel Maechdendael te Amsterdam
en geschreven door een vrouwelijke kopiist. Het maakt onderdeel uit van een
boek met o.a. heiligenlevens. ‘Dit boec is ghescreven ende gheeyndet int jaer
ons heren dusent vijf hondert . De
legende van Cunera is vermoedelijk gelijktijdig en door dezelfde hand
geschreven.
